W formacji folii farbowej architektonicznej przejście z dyspersji lateksu na bazie wody na spójną, ciągłą powłokę zależy od zdolności cząstek polimerowych do odkształcania się i interdyfuzji. Gdy minimalna temperatura powstawania folii (MFFT) związku przekracza temperaturę zastosowania, odpowiednia koalesencja wymaga obecności tymczasowego plastyfikatora - tradycyjnie wysoko wrzącego rozpuszczalnika organicznego sklasyfikowanego jako lotnego związku organicznego. Ramy regulacyjne, takie jak
dyrektywa UE 2004/42/WE faza II i
reguła SCAQMD 1113 egzekwują pułapy VOC poniżej
50 g/L dla farb płaskich wewnętrznych, zmuszając formulatorów do zmniejszenia lub wyeliminowania koalestentów, takich jak
2,2,4-trimetylo-1,3-pentanodiol monoizobutyran i
n-eter butylowy glikolu dipropylenowego. Bezpośrednią konsekwencją jest gwałtowny wzrost praktycznego MFFT do wartości często między
15 °C a
25 °C, naruszając typowe temperatury zastosowań wewnętrznych
10–25 °C. W tych warunkach powstawanie folii staje się niekompletne, generując mikropustki, niską wytrzymałość spójności i znacznie zmniejszoną odporność na mokre ścieranie. Opublikowane wskaźniki jakości dla wysokiej jakości farb architektonicznych wnętrz - jak wynika z broszur technicznych producenta powołujących się na ASTM D2486 i ISO 11998 - wskazują, że produkty płaskie powinny przetrwać co najmniej
400 cykli zgodnie z ASTM D2486 Metoda A, podczas gdy oczekuje się, że klasy skorupy jaja i półbłyszczu przekroczą odpowiednio
1000 cykli i
2000 cykli. W systemach wodnych o niskiej zawartości VOC takie progi stają się prawdziwymi oknami procesu, ponieważ folia może stracić więcej niż
50% swojej odporności na ścieranie, gdy stężenie koalescencji spada poniżej wartości krytycznej około
2-4% wagowych na substancjach stałych wiążących, a wynikająca z tego awaria mechaniczna jest często katastrofalna - całkowity przełom do podłoża w czasie mniej niż
100 cykli. To głębokie nurkowanie bada wzajemnie powiązane parametry materiału i procesu, które określają dopuszczalne dolne granice koalessji, jakości dyspersji, reologii i architektury sieciowej łącznika, przy użyciu tylko standaryzowanych metod testowych i dowodów przetwarzania przemysłowego w celu mapowania granic solidnego projektowania farby wewnętrznej o niskiej zawartości VOC.
Powiązane artykuły
